BLoG BeYi - Anasayfa

BLoG BeYi Takip Butonu

Son Durum

Aktif Kişiler .

Hakkımda

Blog Sahibi; Sinan H.
Yaş; 28
Yaşadığım Yer; İstanbul
  Ankara'da dünyaya geldim. Ailevi sebeplerden dolayı 5 yaşımda İstanbul'a taşındık. 5 Yaşımdan beri İstanbul'da yaşamaktayım. Küçüklüğümden beri hep bilgisayarlara karşı düşkünlüğüm olmuştur. Her birey gibi bilgisayarla tanışmam oyunlar sayesinde oldu. Ama bu oyunlar beni zamanla sıkmaya başladı. Önce bilgisayarın kodlarına ulaşarak küçük küçük şeyler yapmaya başladım. Zaman geçtikçe kodlamaları daha iyi anlıyor ve çok fazla uğraşıyordum. Daha sonra bu kodlama merakım bir site sayesinde web adresi açmamla başladı. O zamanlar blogger yoktu farklı bir website panelinden blog açmıştım. Yıl 2006 filandı ve kodlama kısmı beni kendine çektikçe çekiyordu. Daha küçük yaşlarda çok fazla şey biliyordum. Daha sonra bir firmadan tasarım düzenlemeleri ve hata gidermeleri için bana mail geldi. Orada Freelancer olarak çalışmaya başladım. Yaşım büyüdükçe bilgilerime daha çok bilgi katıyordum.

  Lise hayatım biraz buruk geçti. Çünkü kodlama tecrübem, sitelerden artık oyunlara dönmüştü. Bir çok oyun için kodlama yazmaya başlamıştım. Herkes nasıl yapabildiğimi nereden öğrendiğimi soruyordu. Ben kendim öğrendim kimse öğretmedi okula kursa gitmedim dedikçe bu kadar bilgi kolayca öğrenilemez diyorlardı. Bende onlara şunları söylüyordum. Çok kolay olmadı bir çok hata yaptım ve hatalarımın sonucu bana tecrübe ve deneyim olarak döndüğünü söylemiştim. Daha sonra bir yazar benim hakkımda bir makale yazmak istedi. Bu bildiğimiz gazete yazarlarından değildi tabi. 2011 yılında blogger kullanan bir kişisel blog yazarıydı. Onun makalesini okuduktan sonra kendimi blogspot adresi açmıştım ve yazılarımı orada yazmaya başladım. Makalesini yayınladıktan sonra okudum ve ona makalemi paylaştığı için bir tasarım hediye ettim. Sonrasında 2011 yılının son aylarından 2012 yılının başlarından itibaren bloggeri hiç bırakmadım. Bir çok web site mevcut ama blogger benim için her şeyden önce gelir.

   Üniversite hayatım ise çok hızlı geçti 2 yıllık bölümü bitirip diplomamı aldım. Hem blog yazıyordum hemde üniversite'de bu blog hakkında bahsediyordum. Bir çok okurla beraber olup seminerler verdim böyle yapmam bir doçent Öğretmenin dikkatini çekti. Seminerlerimden bazılarına artık çok yakın arkadaşlarım ve öğretmenlerim de katılmaya başladı. Seminerlerimde en çok sorulan soru SEO ve en çok anlattığım konu sitenin özgün olmasıydı. O zamanlar bir çok blogger'in  yayınlarında yer alıyor ve düzenlemeler yapıyordum. Artık okuldaki seminerlerde bendeki bu gelişimin ve isteğimin örnek davranış olarak gösterildiğini gördüm.

  İstanbul'da bazı ailevi sıkıntılar sebebiyle bloglardan uzaklaşmaya başladım. Seminerlerim git gide unutulmaya ve kaybolmaya başladı. Çünkü her şeyi not ettiğim yazdığım bloğun hacklenmesi yani elimden alınmasıyla başladı. Tabi blogspot adresimin hacklenmesi mümkün değildi. Bilgisayarıma ödev için indirdiğim bir konuyla başladı her şey. Komple bloğum kaldırılmış ve konularım yok olmuştu.

  Bloğum çalındıktan ve konularım silindikten sonra yani o zaman sürecinde ailemden BABAM'ı kaybettim ve ailenin yükünü omuzlarımda taşımaya başladım. Beni inanılmaz bir çöküşe götürdü ve omuzlarımdaki ağırlık beni yıpratmaya başladı. Ailenin tek çocuğuydum ve ANNEM benim için her şeydi. Bir çok işte tutunmaya çalıştım, her işte ben vardım günlük olarak uyuduğum ve dinlendiğim çok az bir süre vardı. Ama asla pes etmiyordum ve her yeni başladığım yerde saygınlık ediniyordum.

  Kısa bir süre öncesinde 2017'nin son aylarında 2018'in başlarında ANNEM'i kaybettim. O kadar yalnız kaldım ki karanlığın boşluğunda nereye adım atsam kayboluyordum. Psikolajik bakımdan resmen çökmüştüm. Kendimi toparlayacak elimden tutup kaldıracak kimsem olmadı. Amcalarım-Dayılarım beni kollamak, elimden tutup kaldırmak yerine tam tersini yaptılar. Yapa yalnız kaldım.

  Kafam o kadar dağınıktı ki 2018 yılında tecilimi bozdurup Askere gittim. Evet askere gitmemin sebebi buralardan uzaklaşmak ve kendimi toparlamaktı. 2018 yılında askere gittim ve ayakta durabilmeyi öğrendim. Yemin töreninde benim kimsem yoktu ve oturup elimde sigara kavuşanları izliyordum. Onları izlemek her ne kadar acı verse de bir o kadar da mutlu ediyordu. Tezkeremi aldıktan sonra hayatıma devam etmek için tekrar İstanbul'a  döndüm. Geldiğimde her şey değişmişti. Ama benim içimdeki acı hep aynıydı.

   =================

 Günümüzde ise hala ayaktayım. Yaşantım bana birçok şey sundu verilen tüm nimetlere ve halime binlerce kez şükürler olsun. Önceden yaptığım hatalarım şimdi benim tecrübem oldu. Sizde hata yapmanızdan korkmayın. Bu size bir abi, bir dost, bir kardeş tavsiyesi olsun. Şimdi beni tanıyorsunuz işte...